Büyüdüm Ben!
Büyüdüm Ben!
Şermin Yaşar’ın çocuk anlatılarındaki gücü, çocuğu minyatür yetişkin gibi değil, kendi mantığı olan bir varlık gibi duymasından geliyor. Büyüdüm Ben!, bakıcılar, çalışan anne-baba ve ev içi sorumluluklar üzerinden çocuğun “artık ben hallederim” cümlesini hem komik hem kırılgan bir yere taşıyor. Büyümek burada bir madalya değil; bazen gereğinden erken takılmış ağır bir çanta.
Kitabın iyi tarafı, didaktik olmadan sorumluluk ve yardım isteme meselesini açması. Çocuk okur için eğlenceli bir serüven, yetişkin içinse hafifçe rahatsız eden bir ayna: Biz çocuklara ne zaman güveniyoruz, ne zaman onları yalnız bırakıyoruz? Bu yüzden yalnızca çocuk listesinde duran bir kitap değil; evin içindeki görünmez emek ve ilgi trafiğini de hatırlatan küçük, sıcak bir metin.
Kaynak notu: Kronik Kitap tanıtımı ve erken okur yorumları. Metin BookScene için özgün olarak yazılmıştır.